مصرف پولکی کنجدی ترد به تقویت عضله ها کمک می کند

بیشتر اوقات بذرهای بذر کنجد از چین یا هند وارد می شوند، اما می توان پولکی کنجدی ترد را در تگزاس و هرجای دیگر از دنیا یافت. اصطلاح آفریقایی کنجد (Secemum indicum) Benne است که به معنای “دانه” است.

دانه‌های کنجد که حاوی مس، منیزیم، کلسیم، آهن، منگنز، روی و سلنیوم هستند نیز منبع بسیار خوبی برای تغذیه هستند.

گیاه کنجد یک ساله مقاوم به خشکی است که بسته به تنوع و شرایط رشد می تواند تا ارتفاع دو تا شش فوت (حدود 1-2 متر) رشد کند.

جدا از فواید پولکی برای سلامتی، روغن موجود در آن برای قلب نیز مفید است و برای درمان انواع بیماری های پوستی استفاده می شود.

کاشت مستقیم دانه کنجد به دانه ایده خوبی نیست اگر قصد پرورش گیاه کنجد را دارید.

بسترهای بذر داخلی باید حداقل چهار تا شش هفته قبل از آخرین تاریخ یخبندان کاشته شوند.

پولکی

برای محافظت از گیاه در برابر گرد و غبار، با مخلوط کاشت بدون خاک بپوشانید. پس از جوانه زدن، هفته ای یک یا دو بار به مدت حدود یک هفته به آنها آبیاری کنید.

گلها باید در اواخر تابستان ظاهر شوند و در اواسط تا اواخر پاییز به اوج خود می رسند.

زنبورهای عسل به سمت گل‌ های لوله‌ ای گیاه کنجد جذب می‌ شوند که برخی از با کیفیت‌ ترین عسل‌ ها را تولید می‌ کنند.

از آنجایی که این گیاهان خود تولید هستند، دانه ها بلافاصله پس از باز شدن گل ها بارور می شوند.

کنجد (Sestamum indicum L.) یک گیاه گیاهی یکساله است که معمولاً با نام‌ های کنجد، بنیس یا سیمسیم شناخته می‌شود و از خانواده Pedaliaceae است و پولکی مهمترین محصولش می باشد.

گیاهان کنجد فقط در مناطق گرمسیری، نیمه گرمسیری و معتدل جنوبی جهان یافت می شود و توسط کشورهای در حال توسعه مانند هند، میانمار و سودان صادر می شود.

اگر تا به حال فکر کرده اید که پولکی کنجد چگونه ساخته می شوند، اینجا جای خوبی برای شروع است.

دیدگاه شما با موفقیت ثبت شد.

نظرتان را ثبت نمایید.

شماره همراه شما منتشر نخواهد شد.